و هنوز در تو حیرانیم. که چه دیدی!

چه!؟ که اینگونه بی تاب رفتنت کرده بود!؟

آنگونه که دیدمت، "از اهالی امروز" نبودی: معنای همان آیه ای هستی که دیدم.

تو خود "سجود سبز محبتی"، "به شکل خلوت خود"!

تو، همان "فکر نازکی" هستی که در لحظه لحظه هایمان به شکل شاخه تُرد نیلوفری میپیچد.

تو، یعنی نه یک آسمان، که دنیایی ستاره.

تو یعنی عزیز دل.