دقیقا یه سال گذشت دیگه ...

جایزه تو بود.

بهر شکلی با خنده یا با گریه گذشت ... اما مهم تموم اون خوبیها و زیباییهاشه که تو ذهن من و تو مونده.

اون خنده های مستانه تو کوچه پس کوچه های شهر، اون اشکهای دونه دونه تو، اون نامهربونیهای من و بزرگی تو، اون تو و اون من، اون شماها و توها، اون چه کنم چه کنم های سر دو ماه ها، اون دل و قلوه دادن و ستوندن ها، و یه عااااااااااالمه چیز دیگه ...

پارسال شروع از اینجا بود، و قرار شد دوباره امسال هم شروع بااااز از اینجا باشه.

 ... آخه میدونی که ه ه ه ه .. من یه  .. هستم دیگه ...

جیک جیک جیک ...

این پست فقط و فقط واسه توئه ...  

بزرگ بود و از اهالی امروز بود.

و با تمام افقهای باز نسبت داشت.

و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید.

....

اونقدر خوب بود که هیچکی تو خوبی به پاش نمیرسید.

اونقدر خوب بود که رفت.

و همیشه همه خوبها زود میرن.

ما می مونیم و اینهمه بدی و گاهی خوبی که در حق هم داریم.

...

و رفت تا لب هیچ.

و پشت حوصله نورها دراز کشید.

و هیچ فکر نکرد که ما میان پریشانی تلفظ درها برای خوردن یک سیب چقدر تنها ماندیم ...

من امروز به خدا جونم دست زدم.

بغلم كرده بود امروز.

دست به سرم مي‌كشيد.

خدا امروز بغلم كرد و بردم بالا.

بوش كردم؛ بوي خوبي مي‌داد.